Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2013/283 K.2013/12971

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın suçunu ikrarı ve ekspertiz raporuna bir diyeceğinin olmadığını beyan etmesi, soruşturma evrakının Cumhuriyet Savcılığınca tefrik edilerek iddianameye eklenmesi karşışında, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; sanık hakkında suç tarihi itibariyle 5728 sayılı Yasa ile değişik 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesi uyarınca hapis cezası yanında 30 günden 100 güne kadar adli para cezası tayini gerektiği gözetilmeden, temel adli para cezasının 5252 sayılı Yasanın 5/2. maddesi uyarınca 450 TL olarak eksik tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,

2- Takdiri indirim nedeniyle cezadan indirim yapılırken uygulanan yasa maddesinin TCK.nun 62. maddesi yerine 59. madde olarak gösterilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine,