Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2013/3153 K.2013/19343

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Tartışma sonrasında katılanın yolunu keserek tabancayla havaya ateş eden sanığın eyleminin, silahla tehdit suçunu oluşturup oluşturmayacağının tartışılmaması ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan tayin olunan temel adli para cezasının 5252 sayılı Yasanın 5/2. maddesi uyarınca ve suç tarihi itibariyle 450 TL olduğunun gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış;

sanığın talimatla alınan 30.1.2009 tarihli ifadesinde, 11.03.2009 günü tahliye olacağını, 17.03.2009 tarihli duruşmada bizzat hazır bulunacağını söylemesi ve UYAP üzerinde yapılan incelemede 11.03.2009 günü cezaevinden tahliye olduğunun anlaşılması karşısında, tebliğnamede yer alan (1) no.lu ve tekerrürün, 5237 sayılı Yasanın 58. maddesinde bir infaz kurumu olarak düzenlenmesi ve sanığın sabıkası olduğunu bildiği anlaşılmakla ek savunma hakkı tanınmasına dair (2) no.lu bozma düşüncelerine katılınmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükümlerin dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,