Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2013/322 K.2013/17991

Gereği görüşülüp düşünüldü: Bozmaya uyularak; yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen itirazların reddine, ancak:

1- Sanık müdafiinin temyizi üzerine bozulan 1.11.2006 tarihli hükümde, sanık hakkında 6 ay hapis cezasına hükmolunduğu gözetilerek, bozmadan sonra kurulan hükümde CMUK.nun 326/son madde ve fıkrası uyarınca infazın, kazanılmış hak gereği 6 ay hapis cezası üzerinden yapılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sonuç cezanın 2 yıl 1 ay hapis cezası olarak tayini,

2- TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükme “CMUK.nun 326/son madde ve fıkrası uyarınca infazın 6 ay hapis cezası üzerinden yapılmasına” ibaresi eklenmek ve hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine,