Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2013/3529 K.2014/2675

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkeme- nin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre sanığın, suçun oluşmadığına ilişkin yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK.nun 179/3. madde ve fıkrası yollamasıyla 179/2. madde ve fıkrası uyarınca hüküm kurulması gerekirken, uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK.nun 179/2. maddesi yerine, 170/2. maddesi olarak yanlış gösterilmesi,

2- TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,

sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan kurulan hükümde temel ceza belirlenirken uygulama maddesinin gösterildiği bölümde “170/2.” ibaresinin çıkartılarak yerine “179/2.” ibaresinin yazılması ve hükümlerden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine,