Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2013/4022 K.2014/9788

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçi bankadan başkası adına 1 adet banka ve 1 adet kredi kartı alıp değişik zamanlarda birden fazla kez kullanıldığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK.nun 43. maddesinin uygulanmaması, adli sicil kaydındaki hükümlülüğünün tekerrüre esas olabileceğinin dikkate alınmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, sanığın başkasına ait olup üzerindeki resmi değiştirerek oluşturduğu sahte nüfus cüzdanı ve gelir belgesi ile şikayetçi bankaya başvurup suça konu banka ve kredi kartlarını çıkartmak eylemleri bir bütün halinde zincirleme suretiyle işlenen sahte kredi kartı üretmek suçunu oluşturup anılan suç hakkında mahallinde gereğinin ifası mümkün görülmüştür .

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, fazla ceza verildiğine yönelik temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddine, ancak:

Sanık hakkında kredi kartının kötüye kullanılması suçundan kurulan hükümde, temel hürriyeti bağlayıcı ceza alt sınırdan tayin edilmesine karşın, hürriyeti bağlayıcı ceza yanında tayin olunan adli para cezasının farklı gerekçe göstermeksizin alt sınırın üstünde tayini suretiyle çelişkiye düşülmesi,