Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2013/4051 K.2013/14000

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yakalamalı olarak istinabe suretiyle savunmasını yaptığı, CMK.- nun 196/2. madde ve fıkrası hükmü gözetildiğinde, sanığın savunma yapmayı kabul etme- si karşısında savunma hakkının kısıtlanmasından söz edilemeyeceğinden ve sanık hakkında TCK.nun 58. maddesinin uygulanması için Ceza Genel Kurulu kararlarında belirtildiği üzere ek savunma verilmesine gerek bulunmadığından tebliğnamede yer alan bozma dü- şüncelerine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,