KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2013/4389 E., 2013/29486 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Aralık 2013
Karar Metni
289 kelime·1 dk okuma
Hükümlü ... hakkında 5237 sayılı TCK.nun lehe hükümlerinden yararlanması konusundaki vaki talep üzerine yapılan yargılaması sonunda; talebin reddine dair (BODRUM) 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 24.11.2009 gün ve 2005/478 esas, 2009/624 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi hükümlü müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Hükümlünün şikayetçi ...'ye yönelik eylemi ilk kararda 765 sayılı TCK.nun 525/b-2.maddesi kapsamında kabul edilip kesinleştiği, karşılığının 5237 sayılı TCK.'nun 245/1. maddesi olduğu halde aynı yasanın 157. maddesi, şikayetçi ...'a yönelik ilk kararda 765 sayılı yasanın 503/1. maddesi kapsamında kabul edilen fiilinin ise 5237 sayılı TCK.nun 157. maddesine uygun bulunduğu gözetilmeden aynı yasanın 245/1. maddesi ile hatalı karşılaştırma yapılması 765 sayılı Yasa ile yapılan uygulamanın hükümlü lehine olması nedeniyle ve kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunup ve CMK.nun 231. maddesinin uygulanma olanağı bulunmadığından değerlendirilmemesi bozma sebebi yapılmamıştır.
Suç tarihi itibariyle adli sicil kaydında kasten işlenen suçtan dolayı silinme koşulları oluşmayan mahkumiyet kararı bulunan ve bu nedenle hakkında CMK.nun 231/5. madde ve fıkrasının uygulanma olanağı bulunmayan hükümlü hakkında; yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre hükümlü müdafinin, bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak:
Hükmün kesinleşmesinden sonra hükümlünün sebep olmadığı uyarlama yargılaması aşamasındaki yargılama giderlerinden sorumlu tutulması,
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2013/4389, K. 2013/29486, 18 Aralık 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama