Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2013/460 K.2013/17995

Gereği görüşülüp düşünüldü: 1- Resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükümlere ilişkin yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7., 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri karşısında; sanığa yüklenen suçların yasa maddesinde öngörülen cezaların türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4. ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımının suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.

maddesi uyarınca (BOZULMASINA), ancak; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta anılan yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve CMK.nun 223. maddeleri gözetilerek oybirliğiyle (DÜŞÜRÜLMESİNE), adli emanette kayıtlı sahte belgelerin dosyada delil olarak saklanmasına;

2- 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinde güvenlik tedbiri olarak düzenlenen ve genel olarak hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam eden hak yoksunluklarının, 765 sayılı TCK.nun 31. maddesinde ceza olarak düzenlenen ve anılan Yasanın 41/2. madde ve fıkrası uyarınca asıl cezanın icrası müddetince devam etmekle beraber cezanın ikmal veya sakıt olduğu günden itibaren başlayan yasaklılık durumunu içeren hükme nazaran sanık lehine olduğu ve sanık hakkında 5237 sayılı TCK. hükümlerinin uygulanmasının gerektiği gözetilmeden, lehe yasa değerlendirmesinde yanılgıya düşülerek yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında takdiri indirim uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasından “765 sayılı TCK.nun 59. maddesi” ve müsadereye ilişkin hüküm fıkrasından “765 sayılı TCK.nun 36. maddesi” ibareleri çıkarılarak yerlerine sırasıyla “5237 sayılı TCK.nun 62. maddesi” ve “5237 sayılı TCK.nun 54. maddesi” yazılmak;