Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2013/54 K.2013/28658

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Cumhuriyet Savcısının temyizine yönelik yapılan incelemede;

Ceza Genel Kurulunun 06.11.2007 gün, 2007/3-167 esas, 2007/222 sayılı kararında belirtildiği üzere, 6217 sayılı Yasa uyarınca duruşmalarına katılmadıkları Asliye Ceza Mahkemesinin kararlarına yönelik Cumhuriyet Savcılarının temyiz süresi; 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun kıyasen uygulanan 310/3. maddesine göre tefhimden itibaren bir ay olup, Cumhuriyet Savcısının 14.02.2012 günü verilen hükme yasal süre geçtikten sonra vaki 09.04.2012 tarihli temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),

2- Sanık hakkında "mala zarar verme" suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının tutarına ve karar tarihinde yürürlükte olan 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle eklenen 5320 sayılı Yasanın geçici 2. maddesine göre hüküm, kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından sanığın, temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),

3- Sanık hakkında "6136 sayılı Kanuna muhalefet" ve "genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması" suçlarından kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığın aralarında husumet bulunan katılanın aracına silahla ateş etmesi şeklinde gerçekleşen eyleminin belli bir kişiye yönelik olması nedeniyle silahlı tehdit suçunu oluşturup oluşturmayacağı tartışılmadan, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçu kapsamında bulunduğu kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle noksan ceza tayini karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, cezanın seçenek yaptırımlara çevrilmediğine, hükmün açıklanmasının geri bırakılmadığına yönelik ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,