KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2013/6308 E., 2014/12127 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Mayıs 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması
- Hüküm
- Hükümlülük
Karar Metni
332 kelime·2 dk okuma
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Arkadaş olan ve suç tarihinde sanık ...'in kullandığı araçla Burak Ticaret adlı işyerine giden, sanık ...'nun sahte olarak üretilmiş kredi kartı ile satın aldığı televizyonu araclarına yükledikleri sırada işyeri sahibi olan mağdurun kredi kartının sahte olduğunu söylemesi üzerine olay yerinden kaçan sanıkların TCK.nun 37. maddesi gereği fiili birlikte gerçekleştirdikleri anlaşılmakla, tebliğnamede yer alan bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, başkasına ait banka hesabıyla ilişkilendirilerek üretilmiş sahte kredi kartı kabul ettiği anlaşılan sanıklar hakkında,
TCK.nun 245/2. madde ve fıkrası gereğince mahkemesinde herzaman hüküm kurulması mümkün görülmüş, tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık ... hakkında TCK.nun 58. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanıklar müdafiilerinin, suçun sabit olmadığına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:
5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanıkların kendi altsoyları üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıverme tarihine kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2013/6308, K. 2014/12127, 12 Mayıs 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama