KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2013/6334 E., 2014/9155 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Nisan 2014
- Tebliğname No
- 11 - 2011/186571
- Mahkemesi
- Silivri 2. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 15/12/2010
- Numarası
- 2010/300 (E) ve 2010/902 (K
- Suç
- Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması
Karar Metni
298 kelime·1 dk okuma
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1- Sanığın her ne suretle olursa olsun ele geçirdiği banka kartını, kart sahibinin bilgisi ve rızası olmaksızın kullanarak kendisine haksız yarar sağlamak suretiyle üzerine atılı suçu işlediğinden bahisle açılan davada; sanığın, aynı işyerinde çalıştığı katılandan borç para istemesi üzerine banka kartını ve şifresini verdiğini, tarihleri tam olarak hatırlamadığı dönemde ilk olarak 200 TL çektiğini, sonraki tarihte de 200 TL çektiğini, toplam 400 TL çekmiş olup kartı şikayetçiye fişleri ile birlikte teslim ettiğini,
daha sonraki bir zamanda katılanın arabasının içinden cüzdanının çalınması nedeniyle kartının değişik zamanlarda kullanılmasıyla bir ilgisi bulunmadığını, görüntülerin incelen- mediğini, kendisinin de görmek istediğini savunması, dosyada bulunduğu anlaşılan bankamatik kamera görüntülerinin incelenmesi ve usulüne uygun şekilde teşhis yaptırılıp işlem yapanın sanık olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre tüm deliller değerlendirilip karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
2- Kabul ve uygulamaya göre de;
a- Sanık hakkında temel ceza tayin edilirken, hürriyeti bağlayıcı ceza ya- nında adli para cezasına hükmedilmemesi,
b- Suça konu kartın değişik zamanlarda birden fazla kullanıldığının anla- şılması karşısında, TCK.nun 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulan- ması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayini,
c- Sanığın temyiz dilekçesinde, katılanın zararını karşıladığını beyan et- mesi karşısında, bu husus araştırılıp hakkında TCK.nun 245/5. maddesi yollamasıyla aynı Yasanın 168/1-2. maddesindeki etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayaca- ğının değerlendirilmesi zorunluluğu,
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2013/6334, K. 2014/9155, 9 Nisan 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama