Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2013/661 K.2014/1940

Gereği görüşülüp düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Yasasının 6110 sayılı Yasa ile değişik 14. maddesinde “Ceza dairelerinde: a) Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir, b) Çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir.” hükümleri yer almakta olup, yasa, sevk maddelerine değil, iddianamedeki nitelendirmeye ağırlık tanımıştır. Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu'nun süreklilik gösteren kararları da bu yöndedir.

Sanıklar hakkında düzenlenen iddianamede.

Asayiş Şube Müdürlüğü ekipleri tarafından oto hırsızlığı ile ilgili yapılan araştırma sonucunda sanıkların kullanmış olduğu araçtan şüphelenilmesi üzerine araç, plaka ve araca ilişkin belgeler üzerinde yapılan inceleme sonucunda aracın görünüşte "..." plakalı olduğu ancak, gerçekte 13.02.2007 tarihinde ... bölgesinden çalınma müşteki ...'a ait "..." plakalı araç olduğunun tespit edildiği, araçta ele geçen 2 adet plaka, trafik ve tescil belgesi ve sigorta poliçesinin ekspertiz raporuna göre sahte ve aldatma kabiliyetinin bulunduğu,

sanıkların bu şekilde üzerlerine atılı suçları işlediği belirtilerek sahte plaka, sahte trafik tescil belgesi ve sahte sigorta poliçesi düzenletip kullanmak suçlarından kamu davası açıldığı, sanıkların sahte mühür ürettiğine veya kullandığına ilişkin herhangi bir iddia bulunmadığı anlaşılmış olup, sevk maddesinin TCK.nun 204/1 ve 202/2. maddeleri olarak yanlış gösterilmiş bulunması niteleme karşısında, sonuca etkili olmadığından,