Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2013/7172 K.2014/3618

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK.nun 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen ''tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına'' ilişkin kararlar, sözü edilen fıkraya 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 20. maddesi ile eklenen son cümleye göre, durma kararı niteliğinde olup itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle; sanığın isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), mercide yanılma nedeniyle CMK.nun 264. maddesi gözetilerek sanığın isteminin itiraz olarak kabulüyle gereğinin mahallinde yerine getirilmesine,

II- Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre sanığın, bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Suç tarihi itibari ile sanık hakkında tayin edilen temel adli para cezasının 5252 sayılı Yasanın 5/2. madde ve fıkrası uyarınca 450 TL'den fazla olamayacağı gözetilmeden, sanığın aleyhine olacak şekilde suç tarihinde yürürlükte olmayan ve 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 13/1. maddesi uyarınca birim gün üzerinden sanığa fazla adli para cezası tayin edilmesi,