Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2013/726 K.2013/21770

- Sanık ...'nın köy tüzel kişiliğine ait taşınmaza tecavüz suçundan hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü: 1- Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz incelemesinde;

Beraat kararının gerekçesine yönelik olmayan temyizde sanığın hukuki yararı bulunmadığından, sanık müdafiinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),

2- Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan mahku- miyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarına gelince:

Sanık ...'nın 1999 yılında 689 parsel sayılı meraya ev yaptığı, 788 parsel harman yeri ile köy yolunu bahçe olarak kullanmak suretiyle tecavüzünü sürdürdüğü ve tecavüzlerinin farklı zamanlarda olduğu anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak eilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanık ... müdafiinin bir sebebe dayanmayan, sanık ...'nın suç kastı bulunmadığına yönelik ve yerinde görülmeyne temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Sanıklar hakkında, hapis cezasından çevrilerek hükmolunan sonuç adli para cezaları taksitlendirilirken aylık taksit miktarı belirlenmek suretiyle infaz yetkisinin sınırlanması,