Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2013/7740 K.2014/14434

- Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve genel güvenliği kasten tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme suçlarından hükümlülük; çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan beraat; - Sanıklar ... ve ... haklarında çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan beraat,

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Mağdurlar vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde

Duruşmalarda hazır olduğu halde CMK.nun 237 ve 238. maddeleri uya- rınca talepte bulunarak katılan sıfatını almaması nedeniyle mağdurlar vekilinin hükmü temyiz yetkisi bulunmadığından temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uya- rınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),

II- Sanık ... hakkında yaralama suçundan ve sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve genel güvenliği kasten tehlikeye sokmak suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Sanık ...'ın kavga sırasında korkutmak amacıyla silahla havaya ateş etmesi şeklindeki eyleminin TCK.nun 106/2-a maddesinde düzenlenen silahla tehdit suçunu oluşturup oluşturmadığı tartışılmadan yazılı şekilde TCK.nun 170/1-c maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahke- menin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre sanık ... Durmuş müdafii ile sanık ...'un, yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanıkların kendi altsoyları üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Sanık ... hakkında kurulan hükümde tekerrüre esas alınan ilamın esas numarasının 2004/211 yerine 2004/11 olarak yanlış yazılması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hu- susların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümlerden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkarılarak yerlerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulun- maktan koşullu salıverme tarihine,