Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2013/7795 K.2014/13032

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Başkasına ait banka hesabıyla ilişkilendirilerek sahte banka veya kredi kartı üretilmesi, satılması, devredilmesi, satın alınması veya kabul edilmesi TCK.nun 245/2. maddesinde; sahte banka veya kredi kartını kullanarak kendisine veya bir başkasına yarar sağlanması ise, anılan maddenin 3. fıkrasında birbirinden bağımsız ve ayrı ayrı suçları oluşturduğu cihetle, sanıkların dört ayrı yabancı bankaya ait sahte üretilmiş kredi kartını kabul etmeleri ve bu kredi kartlarıyla değişik zamanlarda alışveriş yapmak suretiyle yarar sağlama şeklindeki eylemlerinin,

banka sayısınca ve aynı bankaya ait birden fazla kart bilgilerinin kopyalanması ve kullanılarak yarar sağlanması durumun da ise kendi içerisinde teselsül eden TCK.nun 245/2, 43, 245/3 ve 43. maddelerindeki birbirinden bağımsız ayrı ayrı suçları oluşturacağı gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması ve tekerrüre esas sabıkası olan sanık ... hakkında TCK.nun 58. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık ...’ın, bir sebebe dayanmayan; sanık ...’nun ise, suçun sübuta ermediğine yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

TCK.nun 53/3. madde ve fıkrası uyarınca sanıkların yalnızca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar kısıtlama uygulanabilecek iken, kendi altsoyu dışındakiler üzerindeki yetkilerini de kapsayacak şekilde uygulama yapılması,