Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2013/7798 K.2014/6640

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- 08.04.2009 tarihli fotoğraf teşhis tutanağında, katılanın, olay günü kar- tının sıkışmasından sonra bankamatikten ayrıldığını, yaklaşık on dakika sonra tekrar geldiğinde sanık Ü..

A..'ın ATM'nin içinde olduğunu, kendisine ATM'nin çalışıp çalışmadığını sorduğunda kartının sıkışarak kaldığını söyleyerek hızlı ve telaşlı bir şekilde uzaklaştığını beyan ettiğinin belirtildiği, 03.06.2010 ve 20.10.2010 tarihli duruşmalarda alınan ifadelerinde ise bankamatiğin kartını alıkoyduğunda ayrıca şifresini girdiği esnada yanına gelen şahsın sanık olduğunu beyan ettiği, 28.09.2008 tarihli teşhis tutanağında 13.09.2008 tarihli görüntülerde para çekerken görülen şahsın olay günü yanına gelen şahıs olduğunu beyan ettiğinin belirtildiği,

13.09.2008 tarihli görüntülerde yer alan şahsın da dosya kapsamında fotoğrafı bulunan sanık olduğu hususunda tereddüt oluşmakla, katılana 28.09.2008 tarihli tutanakta teşhis ettiği şahsın fotoğrafı da gösterilerek, sanığın,

kartının sıkıştığı ilk anda yanına gelen şahıs mı yoksa kartının sıkışmasından sonra ATM'den ayrılıp tekrar olay yerine geldiğinde ATM'de gördüğü şahıs mı olduğu hususları açıklattırılarak oluşan çelişki giderilmek suretiyle ve suç konu kredi kartına ilişkin olay tarihini kapsayan varsa görüntü kayıtları ile işlem detaylarının da ilgili bankadan getir- tilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik incelemeye dayanarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

II- Kabul ve uygulamaya göre de

1- Sanık hakkında temel hapis cezasının asgari hadden tayin edilmesine karşın, aynı gerekçe ile adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının alt haddin üzerinde tayini suretiyle çelişkiye neden olunması,

2- TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,