Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2013/7815 K.2014/12218

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sahte oluşturulmuş banka veya kredi kartı ile nakit para çekme ya da alış veriş yapma suçundan zarar görenin sahte olarak oluşturulan kredi ya da banka kartıyla ilişkilendirilen banka veya finans kuruluşu olması nedeniyle, sanığın iki ayrı yabancı bankaya ait hesap bilgileriyle ilişkilendirilerek üretilen kredi kartları ile alışveriş yapmaya çalışmaktan ibaret eylemlerinin kartı çıkaran banka sayısınca 245/3 ve 35. maddelerinde düzenlenen suçların oluşacağı gözetilmeden tek suç kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulması ve temel ceza tayin edilirken,

hürriyeti bağlayıcı ceza yanında adli para cezasına da hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ve tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK.nun 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, sahte kredi kartı üretme, kabul etme ve kullanma fiillerinin ayrı ayrı suçları oluşturması nedeniyle, sanık hakkında TCK.nun 245/2. maddesine aykırı davranmak suçlarından gereğinin mahallinde takdiri mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahke- menin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre sanığın, yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- TCK. nun 53/3. madde ve fıkrası uyarınca sanığın yalnızca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar kısıtlama uygulanabilecek iken, kendi altsoyu dışındakiler üzerindeki yetkilerini de kapsayacak şekilde uygulama yapılması,

2...Adli emanette kayıtlı kredi kartlarının delil niteliğinde olması nedeniyle dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmesi yerine, TCK.nun 54. maddesi gere- ğince müsaderesine karar verildikten sonra delil olarak saklanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden TCK. nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine “TCK. nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi alt soyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” yazılmak;