Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2013/8474 K.2013/23331

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- İddianamede, köy yolu olduğu belirtilen sanığın tecavüz ettiği iddia olunan yerin varsa kadastro paftası zemine uygulanarak taşınmazın niteliği ve aidiyeti öteden beri köylünün ortak kullanımına bırakılmış mera, harman yeri, eğrek yeri, yol ve sulak gibi yerlerden olup olmadığı, tecavüzün ne suretle vukubulduğu ve sanığın tecavüzünün katılanın kullanımını engelleyip engellemediği, tecavüzün devam edip etmediği yöreyi iyi bilen tarafsız yerel bilirkişi ve tanıklardan da sorulup tereddüde yer vermeyecek şekilde kesin olarak saptanarak,

hükümden sonra yürürlüğe giren 5841 sayılı Yasa ile TCK.nun 154/1. madde ve fıkrasında yapılan değişiklik de gözetilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, mahkemece keşif yapılmaksızın eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de; 5237 sayılı TCK.nun 53/3. madde ve fıkrası uyarınca, sanığın yalnızca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar kısıtlama uygulanabilecek iken, kendi altsoyu dışındakiler üzerindeki yetkilerini de kapsayacak şekilde uygulama yapılması,