Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2013/9379 K.2014/5996

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- TCK.nun 245/1. maddesindeki suçun oluşabilmesi için ele geçirilen banka veya kredi kartının ya da kart bilgilerinin kullanılması suretiyle haksız menfaat temin edilmesi ya da kullanılmaya teşebbüs edilmesi gerektiği, kartın hukuka aykırı olarak ele geçirilmesi eyleminin ise ayrı bir suçu oluşturacağı cihetle;

somut olayda sanı- ğın önceden hazırladığı düzeneği bir bankanın ATM cihazına yerleştirdikten sonra işlem yapmaya gelen kişilerin kartlarının sıkışmasını sağlayarak ele geçirmeye çalışmaktan ibaret eyleminin, banka veya kredi kartının kötüye kullanılması suçunun icra hareketleri olan, kartla veya kart bilgileri kullanılarak para çekme, alışverişte kullanma ya da bunlara teşebbüs eylemlerine girişildiğine dair bir kanıt bulunmaması nedeniyle, sübutu halinde TCK.nun 141/1. maddesindeki hırsızlığa teşebbüs suçunu oluşturacağı gözetilmeden,

suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde banka veya kredi kartlarının kötüye kulla- nılması suçuna teşebbüs etmekten hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a- TCK. nun 53/3. madde ve fıkrası uyarınca sanığın yalnızca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar kısıtlama uygulanabilecek iken, kendi altsoyu dışındakiler üzerindeki yetkilerini de kapsayacak şekilde uygulama yapılması,

b- Sanık hakkında temel hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, aynı gerekçelerle adli para cezasına esas birim gün sayısının alt sınırın üstünde belirlenmesi suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması,