Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2013/9399 K.2014/9696

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın suça konu kredi kartı ile farklı günlerde harcamalar yaptığının anlaşılması karşısında hakkında TCK.nun 43/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, suçun sabit olmadığına ve lehe hükümlerin uygulanmamasına yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Suç tarihinin '' 01.12.2007'' yerine ''06.12.2007'' olarak gösterilmesi,

2- TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,

3- Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamın karar tarihinin ''23.10.2002'' yerine ''03.10.2002'' olarak yazılması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün başlığında suç tarihi bölümünde yer alan ''06.12.2007'' ibaresi yerine, ''01.12.2007'' yazılması,