Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2013/9608 K.2014/9582

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine göre suça sürüklenen çocuğun sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında ceza tayin edilirken uygulama madde- sinin “TCK.nun 244/2. maddesi” yerine, “TCK.nun 244/1. maddesi” olarak yazılması,

2- Ceza Genel Kurulunun 01.06.2010 gün ve 96/134 sayılı kararında da belirtildiği üzere koşullu bir düşme nedeni oluşturan “hükmün açıklanmasının geri bıra- kılması” müessesesi, (mahkumiyet, suç niteliği ve ceza miktarına ilişkin) objektif koşul- ların varlığı halinde mahkemece diğer kişiselleştirme hükümlerinden önce değerlen- dirilerek uygulanması yönünde kanaate ulaşıldığı taktirde öncelikle uygulanacak, koşul- ların bulunmadığı veya uygulanmaması yönünde kanaate ulaşıldığı taktirde ise, cezanın kişiselleştirilmesine ilişkin diğer hükümlerin uygulanmasının değerlendirilmesi gerek- mektedir.

Somut olayda da; sabıkası bulunmayan suça sürüklenen çocuğun kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurulup, yeniden suç işleyip işleyemeyeceği hususu yasal gerekçe ile tartışılıp uygulanmaması yönünde bir kanaate ulaşıldığı taktirde ise, cezanın diğer kişiselleştirilmesi konularında hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, "sanığa verilen kısa süreli hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmiş olması nedeniyle, yasal olanak bulunmadığından" denilerek CMK.nun 231/6. madde ve fıkrasındaki koşullara dayanılmadan yasal ve yeterli olmayan gerek- çelerle karar verilmesi,