Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2013/987 K.2014/4861

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık Ö.. E.. müdafiinin ve sanık İ.. E..'in yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Ceza Genel Kurulunun 01.06.2010 gün ve 96/134 sayılı kararında da belirtildiği üzere koşullu bir düşme nedeni oluşturan “hükmün açıklanmasının geri bıra- kılması” müessesesi, (mahkumiyet, suç niteliği ve ceza miktarına ilişkin) objektif koşul- ların varlığı halinde mahkemece diğer kişiselleştirme hükümlerinden önce değerlendiri- lerek, uygulanması yönünde kanaate ulaşıldığı taktirde, öncelikle uygulanacak, koşulların bulunmadığı veya uygulanmaması yönünde kanaate ulaşıldığı taktirde ise, cezanın kişisel- leştirilmesine ilişkin diğer hükümlerin uygulanmasının değerlendirilmesi gerektiğine işa- ret etmiştir.

Somut olayda da; öncelikle mağdurun zararını karşılayan ve daha önce ka- sıtlı bir suçtan mahkumiyeti bulunmayan sanıkların kişilik özellikleri ile duruşmadaki tu- tum ve davranışları gözönünde bulundurulup, yeniden suç işleyip işleyemeyeceği hususu yasal gerekçe ile tartışılıp, uygulanmaması yönünde bir kanaate ulaşıldığı taktirde cezanın diğer kişiselleştirilmesi konularında hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, hürriyeti bağlayıcı cezanın para cezasına çevrildiğinden CMK.nun 231. maddesinin sanık lehine uygulanamayacağından söz edilerek, CMK.nun 231/6 madde ve fıkrasındaki koşullara dayanılmadan yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle karar verilmesi,