Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2014/11397 K.2014/19345

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- 05.06.2012 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 18.12.2012 günü temyiz eden sanık ...’ın vaki temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),

II- Sanık ... hakkında “hırsızlık” ve “banka veya kredi kartının kötüye kullanılması” suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

TCK.nun 245/1. madde ve fıkrasında hapis cezası yanında adli para cezası da öngörülmesine rağmen, sanık hakkında adli para cezasına da hükmolunmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, bir sebebe dayanmayan temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddine, ancak:

TCK.nun 53/3. madde ve fıkrası uyarınca sanığın yalnızca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar kısıtlama uygulanabilecek iken, kendi altsoyu dışındakiler üzerindeki yetkilerini de kapsayacak şekilde uygulama yapılması,