Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2014/1308 K.2014/14552

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanığın, 15 Nisan 2002 tarihinden Şubat 2007 tarihine kadar şikayet- çinin çocuklarına baktığı ve ev işlerini yaptığı, sanığın kredi kartını şikayetçinin kendisi- ne evin alışverişlerinin yapılması için verdiği ve suça konu eylemin şikayetçinin rızası ile yaptığını beyan etmesi karşısında, katılana ev ile ilgili alışverişlerin sanığın yapması için kredi kartının kendisine verilip verilmediğinin, suça konu eylemden dört ay geçmesine rağmen neden şikayetçi olmadığının, katılandan ve sanık tarafından gösterilmesi halinde tanıklardan sorulmasından sonra kanıtların bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri yerine eksik inceleme ile dayanılan kanıtlar ve gerekçesi yeterince açıklanmadan yazılı şekilde hükümlülüğüne karar verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a-) Sanık hakkında temel hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, aynı gerekçelerle adli para cezasına esas birim gün sayısının alt sınırın üstünde belir- lenmesi suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması,

b-) Kredi kartının birden fazla kullanılması nedeniyle TCK.nun 43. mad- desinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

c-) Suça konu olan ve sanığın katılanın bilgisi dahilinde harcamış olduğunu belirttiği meblağı son aylığından mahsup etmek suretiyle ödediğini beyan etmesi karşısında bu hususun araştırılarak gerektiğinde etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmadan hüküm kurulması,

d-) 5237 sayılı TCK.nun 53/3. madde ve fıkrası uyarınca, sanığın yalnızca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıve- rilmesine kadar kısıtlama uygulanabilecek iken, kendi altsoyu dışındakiler üzerindeki yet- kilerini de kapsayacak şekilde uygulama yapılması,