KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2014/13221 E., 2014/20498 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Eylül 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması
- Hüküm
- Hükümlülük
Karar Metni
348 kelime·2 dk okuma
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.03.2010 tarih ve 2010/11-17 esas 2010/65 ve 04.03.2014 gün, 1439/104 sayılı kararında açıklandığı üzere 5237 sayılı TCK.nun 245/1. maddesindeki “her ne surette olursa olsun ele geçirilen” tabirinin hukuka uygun olarak ele geçirmeyi ifade ettiği, kartın hukuka aykırı olarak ele geçirilmesinden sonra kullanılmasının iki ayrı suçu oluşturacağı, somut olayda kredi kartının hukuka aykırı olarak ele geçirilmesi eyleminin hırsızlık, kartın kullanılarak menfaat elde edilmesi eyleminin, 245/1. maddesindeki “kredi kartının kötüye kullanılması” suçunu oluşturduğu, fikri içtima koşullarının bulunmadığı gözetilmeden eylemin tek suç olarak kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın suçun sabit olmadığına yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:
1- Sanık hakkında temel hürriyeti bağlayıcı ceza suçun işleniş şekli, önem ve mahiyeti gerekçe gösterilerek alt sınırdan tayin edilmesine karşın, hürriyeti bağlayıcı ceza yanında tayin olunan adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının farklı bir gerekçe gösterilmeksizin alt sınırın üstünde belirlenmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,
2- Sanığın adli sicil kaydında yer alan ilamlarda suçları işlediği tarihte 18
yaşından küçük olması nedeniyle TCK.nun 58/5. maddesi uyarınca hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2014/13221, K. 2014/20498, 22 Eylül 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama