Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2014/15146 K.2014/23452

Gereği görüşülüp düşünüldü:

23.12.2008 tarihli kararın sadece sanık A.. B.. tarafından temyiz edildiği, hakkında beraat kararı verilen sanık M.. D.. yönünden ise temyiz edilmeksizin kesinleştiği anlaşılmakla; M.. D.. hakkında yeniden verilen 18.07.2013 günlü karar hukuki dayanaktan yoksun olup, temyizin de mümkün bulunma- ması nedeniyle sanık A.. B.. hakkındaki hükümle sınırlı olarak yapılan incelemede;

1- 02.07.2012 tarihinde kabul edilerek 28344 sayılı Resmi Gazete'de ya- yımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkin- leştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesi gereğince, şikayetçi kurumun zararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında ceza verilme- sine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilerek, sanığın eylemi nedeniyle katılan kurumun uğradığı cezasız ve faizsiz gerçek zarar miktarı belirlenerek,

öncelikle “katılan kurumun zararını gidermesi halinde 6352 sayılı Yasanın Geçici 2/2 maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine” dair bildirimde bulunulup makul bir süre verildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden yazılı biçimde hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de; Tanık M.. A..'in, 2005 yılından sonra sanık A.. B..'ye bağlı olarak çalışmaya başladığına, sözkonusu inşaatta bulu- nan sanığa ait iş makinalarına bekçilik yaptığına, maaşının da sanık tarafından yatırıldığına, halen de su saati olmadan su kullanıldığına yönelik anlatımlarına, itibar etmeme ne- denleri kararda gösterilmeden yazılı şekilde beraatine kararı verilmesi,