Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2014/15272 K.2014/20102

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak:

I- Sanığın suça konu sahte paraları taklit ettikleri veya taklit eylemine katılmaksızın, taklit edenle veya aracısı (mutavassıtı) ile anlaştıkları yahut taklit edenden ya da aracısından aldığı konusunda dosyada bir kanıt bulunmadığı, dolayısıyla haklarında 765 sayılı TCK.nun 318. maddesinin uygulanmasının gerektiği gözetilerek.

5252 sayılı Yasanın 9/3. madde ve fıkrasındaki "lehe olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir" hükmü uyarınca, 765 sayılı TCK.nun ilgili hükümlerinin olaya uygu- lanması, bundan sonra 5237 sayılı TCK.na göre de uygulamanın gösterilmesi ve her iki uygulama sonuçlarının birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa saptanarak buna göre hüküm kurulması gerekirken, böyle bir karşılaştırma, değerlendirme ve belirleme yapılmaksızın, yasal ve yerinde olmayan gerekçelerle 5237 sayılı TCK.nun uygulanması,

II- Kabul ve uygulamaya göre

a- Hükümden önce 01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasa- nın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle, 5237 sayılı TCK.nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı Yasanın 106. mad- desinin 4 ve 9. fıkralarının yeniden düzenlenip, 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, infazda yetkiyi kısıtlayacak şekilde adli para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasının kısmen veya tamamen infaz edileceğinin sanığa ihtar edilmesi,

b- 5237 sayılı TCK.nun 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilen suça konu sahte paranın 5320 sayılı Yasanın 17. ve Sahte Banknotların İncelenmesi ve Değerlendirilmesinde Uyulacak Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik'in 16. maddeleri uyarınca Merkez Bankasına gönderilmesine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, ''imha edilmek üzere " Merkez Bankasına gönderilmesine karar verilmesi,

c- 5237 sayılı TCK.nun 52/4. madde ve fıkrası uyarınca infazda durak- samaya neden olacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin belir- tilmemesi,