Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2014/16476 K.2014/12695

Korku, kaygı veya panik yaratabilecek şekilde silâhla ateş etme suçundan dolayı Sincan Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan Alper Yılrırım’ın, başka bir mahkemede nitelikli dolandırıcılık suçundan dolayı yargılamasının bulunduğu ve bu suçun cezasının üst sınırının 7 yıl olduğu gerekçesiyle,

5275 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un 14/4 ve Açık Ceza İnfaz Kurumuna Ayrılma Yönetmeliğinin 12/1-f maddesi gereğince kapalı ceza infaz kurumuna iadesine dair anılan Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü Kurum Yönetim Kurulunun 20.12.2013 tarihli ve 2013/241 sayılı kararının onanmasına ilişkin Sincan İnfaz Hâkimliğinin 23.12.2013 tarihli ve 2013/6386 esas, 2013/6250 sayılı kararına yönelik itirazın 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesinin 7 numaralı fıkrasının b ve c bentlerinin iptal edilmesi sebebiyle, kabulü ile infaz hâkimliği kararının kaldırılmasına dair (SİNCAN) İnfaz Hâkimliğinin 20.01.2014 tarihli ve 2014/303 esas,

2014/374 sayılı kararını kapsayan dosyasıyla ilgili olarak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.09.2007 tarihli ve 2007/1-214-181 sayılı kararında belirtildiği üzere infaza ilişkin lehe oluşan hataların kazanılmış hakka konu olmayacağı gözetilerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre, Anayasa Mahkemesinin 26/12/2103 tarihli ve 2013/133 esas, 2013/136 sayılı kararı ile 5275 sayılı Kanun'un denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezanın infazına ilişkin 105/A maddesinin 7 numaralı fıkrasının b ve c bentlerinin iptal ettiği, bununla birlikte 5275 sayılı Kanun’un açık ceza infaz kurumunda bulunan hükümlülerin kapalı ceza infaz kurumuna iadelerine ilişkin 14/4. maddesi ile Açık Ceza infaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 8/2. maddesinin halen yürürlükte olduğu,

söz konusu maddelerin birbirinden farklı durumlara ilişkin olup, Anayasa Mahkemesinin iptal kararının geniş yorumlanamayacağı ve 5275 sayılı Kanun’un 14. maddesine teşmil edilemeyeceği gözetilmeden, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 16.04.2014 gün ve 26654 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 29.04.2014 gün ve KYB/2014/146624 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Genel Güvenliğin Kasten Tehlikeye Sokulması suçundan, hakkında hükmedilen cezayı Açık Ceza İnfaz Kurumunda infaz etmekte olan hükümlü ile ilgili olarak, 2011 yılında işlediği iddia olunan nitelikli dolandırıcılık suçundan, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 31.01.2013 tarihli iddianamesiyle, dava açılması sonucu yargılamasının devam ettiğinin anlaşılması üzerine Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna iadesine karar verilmesinin ardından,

İnfaz Hakimliğinin 20.01.2014 tarihli kararı ile 5275 sayılı yasanın 105/A maddesinin 7. fıkrasının b ve c bentlerinin Anayasa Mahkemesince iptal edildiğinden bahisle Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna iade kararının onaylanmasına ilişkin kararın kaldırıldığı anlaşılmış olup, Anayasa Mahkemesinin 26.12.2013 tarih, 2013/133 esas, 2013/169 karar nolu kararının, 5275 sayılı Kanunun 105/A maddesinde düzenlenen denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezanın infaz edilmesine ilişkin olduğu,

5275 sayılı Kanunun Açık Ceza İnfaz Kurumlarını düzenleyen 14/4 maddesinin ve Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 12/1-f maddesinin karar tarihi itibariyle yürürlükte olduğu gözetildiğinde, Anayasa Mahkemesinin iptal kararının inceleme konusu olayda uygulama yeri bulunmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,