Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2014/17159 K.2015/181

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz incelemesinde;

Kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma suçundan dolayı, 5237 sayılı TCK.nun 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen "tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ilişkin kararlar, sözü edilen fıkraya 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 20. maddesi ile eklenen son cümleye göre, durma kararı niteliğinde olup itiraz kanun yoluna tabi olması ve itirazla ilgili itiraz merciince de bir karar verildiğinin anlaşılması karşısında, dosyanın bu suç yönünden incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na oybirliğiyle (TEVDİİ- NE),

2- 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükme ilişkin temyize gelince;

Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan 5 ay hapis cezası yanında hükmolunan 400TL adli para cezasının kesin nitelikte olmadığı ve 400 TL adli para cezasının kesin olduğuna ilişkin verilen temyiz talebinin reddi kararının hukuki de- ğerden yoksun olduğu kabul edilerek hükmün tamamına yönelik yapılan incelemeye göre; Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahke- menin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre sanığın, suçun oluşmadığına ve lehe hükümlerin uygulanmadığına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazların reddine, ancak:

TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,