Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2014/17218 K.2014/32659

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında olası kastla yaralama suçundan hüküm kurulurken, temel ceza belirlendikten sonra TCK.nun 21/2. madde ve fıkrası uyarınca olası kast nedeniyle indirim yapılması gerektiği gözetilmeden, TCK.nun 86/3...e ve TCK.nun 87/3. madde ve fıkraları uyarınca arttırım yapılarak sonrasında 21/2. madde uygulanmak suretiyle TCK.nun 61/2. maddesine aykırı davranılması sonuç cezaya etkili olmadığından suç tarihi itibariyle 5728 sayılı Yasanın 156. maddesiyle değişik 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca hapis cezası yanında verilen temel adli para cezasının birim gün sayısı üzerinden belirlenmesi gerekirken,

5252 sayılı Yasanın 5/2. maddesi uyarınca doğrudan belirlenmesi suretiyle eksik cezaya hükmolunması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, birden fazla tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında tekerrür uygulanmasında 5278 sayılı Yasanın 108/2. maddesi uyarınca en ağır cezanın infaz sırasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçların oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, suçların sabit olmadığına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıverme tarihine kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,