Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2014/17681 K.2014/22396

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yokluğunda verilen kararın tebliğ edildiği tarihte sanığın başka suçtan cezaevinde bulunduğu, tebligatın bu nedenle usulsüz olduğu anlaşılmakla; öğrenme üzerine gerçekleşen temyiz süresinde kabul edilerek yapılan incelemede:

Sahte banka veya kredi kartı üretilmesi, satılması, devredilmesi, satın alınması veya kabul edilmesi TCK.nun 245/2. maddesinde; sahte banka veya kredi kartını kullanarak kendisine veya bir başkasına yarar sağlanması ise, anılan maddenin 3. fıkrasında düzenlenen birbirinden bağımsız ve ayrı ayrı suçları oluşturduğu cihetle; sanığın başkasına ait kimlik bilgileri ile katılan bankalara müracaat ederek suça konu kartların üretilmesine neden olduğundan bahisle TCK.nun 245/2. maddesiyle açılan dava hakkında her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın, sahte imza ile bankalardan kredi kartları talebinde bulunduğu ve kredi kartlarının teslim edilerek kullanıldığından bahisle açılan davada; savunmasında, şikayetçi ile beraber kart başvurusunda bulunduklarını, kartlardan birini kendisinin teslim aldığını, birlikte kullandıklarını belirtmesi, G..

Bankasına ait teslim detayında teslim alan kısmında katılanın isminin bulunması, katılanın ise kartlar için başvurusu olmadığını, daha sonra olayın ortaya çıkması sonucu haberdar olduğunu beyan etmesi karşısında; sanığın ve katılanın suç tarihlerine yakın dönemde resmi kurumlarda ve bankalarda atılı bulunan mukayeseye elverişli imzalarının bulunduğu belge asıllarının getirtilip bu belgelerdeki imzalar ile suça konu kartların sözleşmeleri ve teslim detaylarındaki imza- ların karşılaştırılıp kime ait olduğunun tespiti ile sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden,

eksik inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,