Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2014/19257 K.2014/32411

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanığın, kanser hastası olduğunu ve aynı zamanda psikolojik tedavi gördüğünü, ilaçları kullandığı zaman kendini kaybettiğini belirtmesi karşısında; sanığın tedavi gördüğü kurumdan epikriz, hasta tabela müşahade kağıdı, teşhis ve tedaviyi gösteren tüm belgeler celp edilerek,

Adli Tıp Kurumu ya da en yakın ruh sağlığı ve hastalıkları hastanesine sevki ile TCK.nun 32/1. madde ve fıkrasındaki "suç tarihi itibari ile işlediği iddia olunan fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayamayan veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneği önemli derecede azalmış olan kişiye ceza verilmez'' hükmü ile aynı maddenin 2. fıkrasındaki "birinci fıkrada yazılı derecede olmamakla birlikte işlediği fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneği azalmış olan kişiye" ceza indirimi veya güvenlik tedbiri uygulanacağına yönelik hüküm gözetilerek,

cezai ehliyetinin belirlenmesi hususunda rapor aldırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de; sanığın, annesine ait evi kasten yakmak şeklinde gerçekleşen eylemi TCK.nun 44. maddesi gereğince yakarak mala zarar verme suçunu oluşturuyor ise de, TCK.nun 167. maddesi sebebiyle cezaya hükmedilemeyeceği cihetle, eyleminin TCK.nun 170/1-a madde ve fıkrasında düzenlenen genel güvenliği kasten tehlikeye sokmak suçunu oluşturacağı gözetilmeden, yakarak mala zarar verme ve kasten yangın çıkarma suçlarından yazılı şekilde ayrı ayrı mahkumiyet kararı verilmesi,