Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2014/20316 K.2015/13666

6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kasten yaralama suçlarından sanık ... hakkında 26.12.2012 tarihli verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırılarak hükmün açıklanmasına ve 6136 sayılı Yasanın 13/1. ve 5237 sayılı TCK.nun 86/1, 3-e madde ve fıkraları uyarınca hükümlülüğüne ve müsadereye dair; Asliye Ceza Mahkemesinin 31.10.2011 gün ve 2011/6 esas, 2011/252 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderil- mekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, suçun sabit olmadığına ve lehe hükümlerin uygulanmadığına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükümlerin (ONANMASINA), 12.03.2015 gününde 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçu yönünden oybirliğiyle; yaralama suçu yönünden oyçokluğuyla karar verildi.

KISMİ KARŞI DÜŞÜNCE

Sanık ...’ın, yaralama ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçla- rından 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 86/1, 3-e, 6136 sayılı Yasanın 13/1. mad delerinden cezalandırılması için dava açılmıştır.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 86/1, 3-e, 62, 53/1, 63, 54/4. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ve 6136 sayılı Yasanın 13/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 62/1, 52/2, 53/1, 63, 54/4. maddelerinden 10 ay hapis ve 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, mahsuba ve zoralıma karar verilmiştir. Yaralama suçundan kurulan hükmün, sanık tarafından temyizi üzerine sayın çoğunluğun onamaya ilişkin kararı yerinde değildir. Şöyle ki;

Sanık ... aşamalardaki savunmalarında, yanlarında kimsenin bulunmadığını, mağdur sanık ... ile tartıştıklarını ve kendisine vurduğunu, kendini korumak için ...’in ayağına ateş ettiğini; mağdur sanık ... ise aralarında tartışma çıktığını, sanık ...’in birden tabanca ile ateş ettiğini ve yaralandığını söy lemeleri, sanık ...’in yaralandığına ilişkin doktor raporu ile olayın görgü tanığının bulunmaması karşısında, kavgaya sebebiyet veren tarafın kesin olarak belirlenemediği,

dosya içeriğine göre sanık ile mağdur sanığın karşılıklı olarak birbirlerini tahrik ettik lerinin anlaşılmasına göre, şüphenin lehe yorumlanması ilkesi de gözetilerek sanık ... lehine 5237 sayılı TCK.nun 29. maddesinin uygulanması gerektiğinden yaralama suçundan kurulan hükmün bozulması yerine, yerel mahkemenin mahkumiyete ilişkin kararının onanması yönündeki sayın çoğunluğun kararına katılmıyorum. 12.03.2015