Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2014/20356 K.2014/20025

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık A.. H..'ın mahkeme huzurunda da doğruladığı emniyette müdafii ile alınan savunması ve tanık Z.. A..'ın sanığı teşhis etmesi karşısında, tebliğna- menin anılan sanıkla ilgili bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanıkların, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu'nun 37/2. madde- sinde yer alan “kredi kartı veya üye işyeri sözleşmesinde veya eki belgelerde sahtecilik yapanlar veya sözleşme imzalamak amacıyla sahte belge ibraz edenler” şeklindeki düzen- lemenin sözleşmenin imzalanmasını da kapsayacak aşamaya kadar uygulanabileceği, kredi kartı sözleşmesinin düzenlenmesinden sonra kartın üretilmesi durumunda tüm eylemlerin kül halinde TCK.nun 245/2. maddesine temas eden suçu oluşturacağı ve suçtan zarar görenin banka olduğu cihetle;

sanığın, katılan adına oluşturulmuş sahte nüfus cüzdanı ile sürücü belgesiyle kredi kartı talebiyle bankaya başvurup sözleşme imzaladığı, ancak başka suç nedeniyle yapılan soruşturma sonucu bu suçun da ortaya çıkması üzerine kredi kartının teslim edilmediğinin iddia ve kabul olunmasına göre; kredi

kartı sözleşmesini imzalayan sanığın talebi sonucu düzenlenmiş kredi kartı bulunup bulunmadığı ilgili bankadan sorulup buna ilişkin kayıtların celbi ile kredi kartı veya kart numarası bulunması halinde eylemin, TCK.nun 245/2. maddesindeki “kredi kartının sahte olarak üretilmesi” suçunu, kredi kartının düzenlenmemesi halinde ise 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanununun 37/2. maddesindeki ya da belgelerin niteliğine göre TCK.nun 204/1. madde ve fıkrasında düzenlenen resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturacağı gözetilmeden, eksik incelemeye dayanarak her iki suçtan ayrı ayrı yazılı şekilde hüküm tesisi ve sanık A.. H.. hakkında TCK.nun 39. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,