Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2014/21041 K.2014/23214

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Şikayetçi V.. Bank vekilinin, yokluğunda verilip Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 18.12.2012 tarihli yazısı üzerine 30.01.2013 tarihinde usulüne uygun ola- rak tebliğ edilen hükmü, yasal süresi geçtikten sonra 09.05.2013 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygu- lanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),

II- Sanıkların temyiz taleplerine gelince

1- Kredi kart sahibi olan İ.. H..’nın, kredi kartı kendisinde oldu- ğu halde kredi kartı ile ATM’lerden nakit para çekildiğini iddia etmesi, sanık O.. A..’un ısrarla suç tarihinde cezaevinde olduğunu ve yüklenen suçu işlemediğini, sanık İ..

Y..’in yüklenen suçla bir ilgisinin olmadığını beyan etmeleri karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi açısından; öncelikle dosyada bulunan ve suç tarih ve saatlerinde ATM’lerden para çeken kişilere ait CD'nin çözümlemesi yaptırı- larak, görüntülerdeki kişilerin sanıklar olup olmadığı, sanık O..

A..'un suç tari- hinde cezaevinde tutuklu ya da hükümlü olarak bulunup bulunmadığı, sanıkların suça ko- nu kredi kartını nasıl ürettikleri ya da ellerinde bulundurdukları, sahte üretilmiş bir kredi kart bulunmaması halinde, kredi kartı sahibinde iken ATM’lerden nasıl nakit para çekil- diği, kart olmadan para çekme olanağı bulunup bulunmadığı,

kart şifresinin nasıl ele geçi- rildiği kesin olarak saptandıktan sonra sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, emniyet fezlekesindeki neye göre belirlendiği tespit edilemeyen fotoğraf karesi ile açıklama esas alınarak yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a- Sanıklar hakkında tayin olunan adli para cezasına esas alınan birim gün sayısı ile bir gün karşılığı takdir olunan miktar çarpılırken dayanak kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6. madde ve fıkrasına aykırılık yapılması,

b- TCK.nun 53/3. madde ve fıkrası uyarınca sanıkların yalnızca kendi alt- soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar kısıtlama uygulanabilecek iken, kendi altsoyu dışındakiler üzerindeki yetkilerini de kapsayacak şekilde uygulama yapılması,