Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2014/21052 K.2015/13733

-Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve silahla tehdit suçlarından hükümlülük; -Sanıklar ..., ... ve ... haklarında silahla tehdit suçundan verilen hükümlerin açıklanmasının geri bırakılması

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin incelenmesinde

6217 sayılı Yasa uyarınca duruşmalara katılmadıkları Asliye Ceza Mah kemesinin kararlarına yönelik Cumhuriyet Savcılarının temyiz süresi; 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun kıyasen uygulanan 310/3. maddesine göre tefhimden itibaren bir ay olup, Cumhuriyet Savcısının 14.02.2013 günü verilen hükme yasal süre geçtikten sonra vaki 27.03.2013 tarihli temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),

Temyiz dilekçelerinin kapsamına göre, sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet ve tehdit suçundan kurulan hükümler ile sanıklar ... ve ... hakkında tehdit suçundan kurulan hükümlere hasren yapılan ince- lemede;

II- Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçun dan kurulan hükmün incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazların reddine ancak; 1- Sanık hakkında, 6136 sayılı Yasanın 13/2. maddesi uyarınca hapis ce- zası yanında hükmedilen 500 gün adli para cezasının TCK.nun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirilmesi sonucu 416 gün adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken, 417 gün adli para cezasına hükmedilmesi sonucu fazla ceza tayini, 2- Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkum olan sanık hakkında TCK.nun 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluğuna hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hak- kında, TCK.nun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılması sonucu hapis cezası yanında hükmedilen 417 günün 416 güne, TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca hükmedilen 8340 TL'nin 8320 TL'ye indirilmesine;

hükme “sanığın, 5237 sayılı TCK.nun 53/1-3 madde ve fıkraları uyarınca, (c) bendinde sayılan kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı, vesayet ve kayyımlığa ait haklardan koşullu salıverilmeye kadar, madde ve bendlerde sayılan diğer haklardan ise hükmolunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükmün oybirliğiyle (DÜZELTİLEREK ONANMASINA),

III- Sanıklar ..., ... ve ... haklarında tehdit suçundan kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;

1- Oluşa, sanıkların savunmalarına, ekspertiz raporlarına, olay yeri ince leme raporuna ve tüm dosya kapsamına göre, sanıkların üzerlerine atılı suçu işlediğine dair, aralarında husumet bulunan ve haklarında, sanıkları tehdit ettikleri iddiası ile hük mün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verilen ..., ... ve ...'ın maddi bulgularla desteklenmeyen soyut iddiaları dışında mahku- miyetlerine yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı göze- tilerek beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a- Sanıkların tehdit suçunu silahla birden fazla kişi ile birlikte ger- çekleştirildiğinin kabul edilmesine karşın, alt sınırdan ceza hükmedilmesi,

b- Sanıkların tehdit eylemini tek bir fiille birden fazla kişiye karşı gerçek- leştirdiklerinin kabul edilmesine karşın, hükmedilen cezadan TCK.nun 43/2. maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

c- Hükmün gerekçesinde, sanıklar hakkında verilen hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına

d- Engel sabıkaları bulunmayan sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK.nun 51. maddesine göre yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede oluşan kanaate göre cezasının ertelenip ertelenmeyeceğinin değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle ertelemeye yer olmadığına karar verilmesi,

e- Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkum olan sanıklar hakkında TCK.nun 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluğuna hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,