Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2014/25508 K.2015/16021

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Mahkemenin görevi, hükmolunacak cezayı tespit ettikten sonra bu cezayı şahsileştirmektir. Temel cezanın tayininde TCK.nun 61/1. madde ve fıkrasında yazılı ölçütler gözetilerek ve aynı Yasanın 3/1. madde ve fıkrası uyarınca ceza hukukunun temel ilkelerinden olan orantılılık ilkesine uyularak, suçu işleyen kişinin fiilinden pişmanlık duyması ve yeniden topluma kazandırılması, cezanın caydırıcılık etkisinin doğru biçimde gösterilebilmesi için fiilin ağırlığı ile orantılı olacak şekilde öznel ve nesnel ölçütlerle adalet ve nesafet kurallarına bağlı kalınmak suretiyle, suçla korunan hukuki yarar da gözönüne bulundurularak yasal ve dosya içeriği ile örtüşen gerekçelerle bir ceza tayini gerekmektedir.

Yörede silahlanmanın had safhada olduğu, bir çok kişi tarafından silah bulundurulduğu veya taşındığı, silahla işlenen ölümlü ya da yaralamalı olayların meydana geldiğinden bahisle cezanın alt sınırdan uzaklaşılması, başkalarının eylemlerinden dolayı sanığın sorumlu tutulması sonucu doğuracağı gözetilmeden, açıklanan bu gerekçelerle TCK.nun 61/1. maddesine, cezaların şahsiliği ve temel hukuk ilkelerine aykırı olarak hapis cezasının üst sınıra yakın bir oranda 2 yıl 6 ay olarak tayini,

2- Kabule göre de; 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesi uyarınca hapis cezasından TCK.nun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 2 yıl 1 ay yerine, 1 yıl 13 ay hapis cezasına hükmolunması,