Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2014/26698 K.2015/21252

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Ceza Genel Kurulu'nun 01.06.2010 gün ve 96/134 sayılı kararında da belirtildiği üzere koşullu bir düşme nedeni oluşturan "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" müessesesi (mahkumiyet, suç niteliği ve ceza miktarına ilişkin) objektif koşulların varlığı halinde mahkemece diğer kişiselleştirme hükümlerinden önce değerlendirilerek uygulanması yönünde kanaate ulaşıldığı takdirde öncelikle uygulanacak, koşulların bulunmadığı veya uygulanmaması yönünde kanaate ulaşıldığı takdirde ise, cezanın kişiselleştirilmesine ilişkin diğer hükümler değerlendirilecektir.

Adli sicil kaydında engel sabıkası bulunmayan sanığın, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurulup, yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususu yasal gerekçe ile tartışılıp uygulanmaması yönünde bir kanaate ulaşıldığı takdirde ise, TCK.nun 50. maddenin cezanın kişiselleştirilmesi konusunda değerlendirme yapılıp hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, CMK.nun 231/6. madde ve fıkrasındaki koşullara dayanılmadan, yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle karar verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de; sanığın cezasının paraya çevrilmiş olması karşısında, hapis cezasının yasal sonucu olarak düzenlenen TCK.nun 53/1 maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,