Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2014/2688 K.2014/4103

Parada sahtecilik suçundan sanık Ö.. A..’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 197/1, 43, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis ve 500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair (BAKIRKÖY) 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.04.2013 tarihli ve 2009/64 esas, 2013/156 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın 07/02/2008 tarihinde işlemiş olduğu sahte parayı bilerek tedavüle koyma suçundan Bakırköy 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 06/03/2009 tarihli ve 2008/219 esas, 2009/39 sayılı kararı ile mahkumiyetine karar verilmiş olunması sebebiyle, iş bu dosyadaki eyleminin zincirleme suç kapsamında kaldığı gerekçesiyle yazılı şekilde cezalandırılmasına karar verilmiş ise de,

Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 06.11.2013 tarihli ve 2012/13323 esas, 2013/26532 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, parada sahtecilik suçunun kesintisiz suçlardan olması ve iddianamenin düzenlenmesi ile hukuki kesintinin oluşması karşısında, somut olayda sanığın 07.02.2008 ve 01.03.2008 tarihlerinde işlemiş olduğu piyasaya sahte para sürmek eylemlerinden dolayı cezalandırılması istemiyle Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 12.03.2008 tarihli iddianame ile kamu davası açıldığı ve Bakırköy 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.03.2009 tarihli ve 2008/219 esas, 2009/39 sayılı kararı ile mahkumiyetine karar verildiği,

hukuki kesintinin iddianame tanzim tarihi olan 12.03.2008 tarihinde gerçekleşmiş olduğu, bu süre zarfında sanığın 13.02.2008 tarihinde gerçekleştirmiş olduğu piyasaya sahte para sürmek eylemi ile 07.02.2008 ve 01.03.2008 tarihlerinde işlemiş olduğu eylemler arasındaki zaman farkının kısalığı da gözetilerek, eylemlerinin tek suç olarak kabul edilmesi ve sanığın Bakırköy 12. Ağır Ceza Mahkemesince aynı suçtan cezalandırıldığı nazara alınarak, açılan kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/7. maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde,

Kabule göre de;

1- Piyasaya sahte para sürme suçunun süreklilik arz eden bir suç olup teselsülü bünyesinde barındırdığı, değişik kişilere sahte para verilerek piyasaya sürülmesinin suçun temadi (süreklilik) unsurunu oluşturduğu cihetle, birden fazla kişiye sahte para verildiğinden bahisle 5237 sayılı Kanun’un 43. maddesi uyarınca cezadan artırım yapılamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde uygulama yapılmak suretiyle fazla ceza tayin olunmasında,

2- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 232/6 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 61/1. maddelerine aykırı olacak şekilde uygulanan kanun maddesinin ve temel cezanın hükümde gösterilmemesinde, isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 14.01.2014 gün ve 3285 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 27.01.2014 gün ve KYB/2014-23135 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükümlünün 13.02.2008 tarihinde İ..

A..'a sahte 500 Euro vermesi ile ilgili olarak Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 05.02.2009 tarihli iddianamesi ile parada sahtecilik suçundan cezalandırılması istemiyle dava açıldığı, 01.03.2008 tarihinde piyasaya sahte para sürmesi eylemi ile ilgili olarak da 12.03.2008 tarihli iddianame ile dava açıldığı anlaşılmış olup, parada sahtecilik suçunun kesintisiz suçlardan olması ve iddianamenin düzenlenmesi ile hukuki kesintinin oluşması karşısında, sanığın yukarıda belirtilen her iki eyleminin iddianame tarihlerinden önce gerçekleştiği, bu itibarla sanığın eylemlerinin ayrı suçları oluşturmadığı,

parada sahtecilik suçunun bünye- sinde sürekliliği de kapsaması nedeniyle zincirleme suç hükümlerinin de uygulanamayacağı cihetle, Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 05.02.2009 tarih ve 2009/380 sayılı iddianamesi ile açılan davanın CMK.nun 223/7. maddesi uyarınca reddine karar veril- mesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,