Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2014/29308 K.2014/26849

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- 02.07.2012 tarihinde kabul edilip 28344 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkındaki Kanun’un geçici 2. maddesinin 1. ve 2. fıkrası hükümleri birlikte ele alınıp değerlendirildiğinde "yapılan değişiklikle amaçlananın bu kapsam dâhilindeki suçlar bakımından kurum zararının ödenmesi halinde, sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilerek işin esasına girilmesinin önlenmesi" olduğu cihetle,

iade sonrası sanığa usulüne uygun tebligat yapılmadığı, sanığın vekaletnameli avukatının zararın ödenmesi amacıyla sanığa ulaşamadığı anlaşılmakla; sanığa kurumun zararını giderip gidermediği sorularak, gidermediğinin tespiti halinde, “dosyada bilirkişi tarafından hesap olunan katılan kurumun zararını gidermesi halinde 6352 sayılı Yasanın Geçici 2/2 maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine” dair bildirimde bulunulup, makul süre verilerek sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

Lehealeyhe değerlendirmenin kararın gerekçesi yerine hüküm kısmında yapılarak, hükmün infazında tereddüt doğuracak şekilde hem TCK.nun 142/1-f hem de 163/3. maddeleri uyarınca ayrı ayrı hüküm kurulması,