Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2014/32237 K.2015/13969

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bankalardan temin edilen sahte kredi kartlarıyla harcama veya nakit çekme işlemleri gerçekleştirilerek haksız menfaat temin edilmesinde, suçun mağduru kartı üreten bankalar olup banka sayısınca birbirinden ayrı bağımsız suçların oluşacağı göze tilmeden zincirleme işlenen tek suç kabulüyle karar verilmesi, 5237 sayılı TCK.nun 245/3. maddesinde hapis cezasının yanında adli para cezasınında öngörülmesine karşın, sanık hakkında adli para cezasına hükmedilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, başkasına ait nüfus cüzdanı ile başvurup kredi kartı sözleşmeleri imzalayıp sahte kredi kartları düzenletmesi nedeniyle banka sayısınca TCK.nun 245/2. maddesi uyarınca cezalandırılması için gereğinin mahallinde takdir ve ifası mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçların oluşumuna ve niteliğine uygun kabule, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık ve müdafiinin, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

TCK.nun 53/3. madde ve fıkrası uyarınca sanığın yalnızca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar kısıtlama uygulanabilecek iken, kendi altsoyu dışındakiler üzerindeki yetkilerini de kapsayacak şekilde uygulama yapılması,