Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2014/32322 K.2015/1406

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- 17.01.2014 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ olunan hükmü, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 27.01.2014 günü temyiz eden şikayetçi vekilinin vaki temyiz isteminin aynı Yasanın 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),

II-“Resmi belgede sahtecilik” suçundan kurulan hükmün temyizinde;

Kredi kartı veya üye işyeri sözleşmesinde veya eki belgelerde sahtecilik yapılması veya sözleşme imzalamak amacıyla sahte belge ibraz edilmesi” eylemi, sözleşmenin imzalanmasını da kapsayacak aşamaya kadar 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanununun 37/2. maddesinde, bu sahte belgelerle kredi kartı sözleşmesinin düzenlenmesinden sonra kartın üretilmesi eylemi TCK.nun 245/2, sahte üretilen bu kartın kullanılarak menfaat temin edilmesi eylemi ise ayrıca 245/3.maddesinde düzenlenmiş birbirinden bağımsız ve ayrı ayrı suçları oluşturacağı cihetle, sanığın kendi fotoğrafını yapıştırdığı,

ancak kardeşine ait nüfus bilgilerini içeren nüfus cüzdanı talep belgesine istinaden nüfus müdürlüğünden aldığı sahte nüfus cüzdanı ve mağdur bankaya başvurup imzaladığı kredi kartı sözleşmesi ile kredi kartı düzenletmekten ibaret eylemlerinin kül halinde kendi içinde teselsül eden TCK.nun 245/2, 43/1. maddelerindeki suçu oluştu- racağı gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün oybirliğiyle (ONANMASINA),

III- Başkasına ait kredi kartını kullanmak suretiyle yarar sağlama suçun- dan kurulan hükmün temyizine gelince;

TCK.nun 245/4. madde ve fıkrası ile keza etkin pişmanlık hükümlerini düzenleyen 245/5. madde ve fıkrası sadece aynı Yasanın 1. fıkrasında düzenlenen eyleme uygulanabileceği cihetle tebliğnamedeki bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Sanık hakkında temel hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, aynı gerekçelerle adli para cezasına esas birim gün sayısının alt sınırın üstünde belirlenmesi suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması,

2- 01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasa ile yapılan değişiklikle TCK.nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan “yaptırım” ibaresinin “tedbir” olarak değiştirilip, 5275 sayılı CGTİK.nun 106. maddesinin 4. ve 9. fıkralarının yeniden düzenlenip, 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, infazda yetkiyi kısıtlayacak şekilde seçenek yaptırım olan adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapis cezasının kısmen veya tamamen infazına karar verileceğinin belirtilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında TCK. nun 245/3. madde ve fıkrası uyarınca hapis cezası yanında tayin olunan adli para cezasına esas alınan 60 birim gün sayısının 5 güne, TCK. nun 43. maddesinin uygulanması ile belirlenen 75 günün 6 güne TCK. nun 62. maddesinin uygulanması ile belirlenen 62 günün 5 güne ve 52. maddesi uyarınca tayin olunan 1240 lira adli para cezasının ise 100 liraya indirilmek;