Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2014/32991 K.2015/575

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Mühür bozma suçundan doğrudan tayin edilen adli para cezasının miktarına göre, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca karar kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından sanığın temyiz isteğinin CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),

II- Karşılıksız yararlanma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince

02.07.2012 tarihinde kabul edilip 28344 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkındaki Kanun’un geçici 2. maddesinin 1. ve 2. fıkrası hükümleri birlikte ele alınıp değerlendirildiğinde "yapılan değişiklikle amaçlananın bu kapsam dahilindeki suçlar bakımından kurum zararının ödenmesi halinde, olayın sanık ya da sanıkları hakkında ceza verilmesine yer olmadığı karar verilerek işin esasına girilmesinin önlenmesi" olduğu,

bu nedenle anılan Kanun’un geçici 2. maddesi gereğince, öncelikle normal tarifeye göre, vergiler ve cezalar dahil edilmeden gerçek zarar miktarı belirtilmek suretiyle sanığa makul bir süre verilerek zararı tamamen tazmin etmesi halinde hakkında cezaya hükmolunmayacağı hususunda usulüne uygun bildirimde bulunarak, ödenmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına, ödenmemesi halinde ise delil değerlendirmesi yapılarak hukuki durumu- nun tayini gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,