Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2014/33533 K.2015/19200

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanığın aşamalarda atılı suçu kabul etmediği, şikayetçinin ise soruşturma sırasında, görüntülerde sanığı teşhis etmiş olsa da, bilehare yanıldığını ve kameradaki kişiyi sanık zannettiğini, tam teşhis edemediğini, parayı alan kişinin sanık olmadığını anladığını belirtmesi ve Ankara Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün uzmanlık raporunda ise, görüntü çözünürlüğünün düşük olması, şahsın kameraya uygun açı ve pozisyonda bulunmaması, şahsın yüz ve kafa bölgesini gizlemesi, ortam aydınlatmasının yetersiz olması nedeniyle güvenlik kamerasındaki görüntüler üzerinde sağlıklı bir karşılaştırma yapılamadığının belirtilmesi karşısında;

sanığın teşhise elverişli fotoğrafları ile ATM güvenlik kamera kayıtları ve bilirkişi raporunun bir kez de Adli Tıp Kurumu'na gönderilip, kamera görüntülerindeki kişinin sanık olup olmadığı hususunda görüş alınarak, sonucuna göre tüm delillerin birlikte değerlendirilip sanığın hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de; TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,