KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2014/35215 E., 2015/12677 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Şubat 2015
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Parada sahtecilik
- Hüküm
- Hükümlülük ve müsadere
Karar Metni
284 kelime·1 dk okuma
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Değişik işyerlerinde alış-veriş yaparak sahte paraları piyasaya süren ve sürmek amacıyla taşıyan sanık hakkında teşebbüs hükmünün uygulanması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Bozmaya uyularak; yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonu- cunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygu- lamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müda- fiinin, temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak:
1- Bozmadan önceki görevsiz mahkeme tarafından verilen kararda sanığa 5 ay hapis cezası tayin olunduğu ve bu hükmün sadece sanık tarafından temyiz edildiği gözetildiğinde, CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gözetilmeden yazılı biçimde karar verilmesi,
2- 5237 sayılı TCK.nun 53/3. madde ve fıkrası uyarınca, sanığın yalnızca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar kısıtlama uygulanabilecek iken, kendi altsoyu dışındakiler üzerin- deki yetkilerini de kapsayacak şekilde uygulama yapılması,
Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 4. paragrafından sonra gelmek üzere "CMK.nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gözetilerek sanık hakkında tayin olunan cezanın 5 ay hapis cezası üzerinden infaz edilmesine" ibaresinin eklenmesi ve hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısım çıkartılarak yerine "sanığın, 5237 sayılı TCK.nun 53/1-3 madde ve fıkraları uyarınca,
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2014/35215, K. 2015/12677, 26 Şubat 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama