Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2014/37206 K.2015/15993

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz ve ormandan işgal ve faydalanma suçlarından açılan davada;

Müteahit olan sanığın, 2006 yılı Köydes projesi kapsamında ihale edilen köy yolu stabilize işinde kullanılmak üzere kum ve çakıl malzemesini idare tarafından gösterilen alana dökmesinden sonra, malzemenin evsafının uygun olmaması nedeni ile 30.11.2006 tarihinde ihalenin iptalini müteakiben malzemeyi otarihten bu yana kaldır- mayarak ve malzemenin bir kısmının katılana ait taşınmazda, bir kısmının ise kesin- leşmiş orman sınırları içersinde kalması nedeni ile iki ayrı suçtan mahkumiyetine karar verilmiş ise de;

suç yerinde kadastro çalışmalarının 27.02.2007 tarihinde kesinleştiği, sanığın malzemeyi idarenin gösterdiği yere depo ettiğinin tanık beyanı ve idari kurum- ların yazısı ile anlaşıldığı, katılanın sanığı şikayetinden sonra Cumhuriyet Savcılığının yazısı üzerine Orman İdaresinin 11.05.2012 tarihinde sanığın yokluğunda suç tutanağı düzenlendiği, idare tarafından malzemelerin kaldırılması için sanığa herhangi bir tebligat yapılmadığı,

sanığın idare tarafından gösterilen malzemeleri döktüğü yerin kamu arazisi olduğunu bildiğine dair savunması dışında malzeme dökülen yerin orman arazisi olduğunu bildiğine dair dosya içersinde başka bir belgeye rastlanılmadığı gözetildiğinde;

sanı- ğın başlangıçta suç kastı bulunmamakla birlikte katılanın 2007'den beri sanığa arazisinden malzemeleri alması yönündeki uyarısı üzerine sanığın malzemeleri katılanın arzisinden kaldırmayarak mütemadi bir suç olan hakkı olmayan yere tecavüz suçunu işlediği ve bu suçun oluştuğu, bu suçta hukuki anlamda tek bir fiille farklı parsellere veya aynı parselin değişik kısımlarına yapılan tecavüzün aynı zamanda ve aynı karar altında olması halinde tek suçun oluşacağı, sanığın iddianame tarihine kadar malzeme döktüğü yerin bir kıs- mının orman arazisi olduğunu bilmediği,

bildiği kabul edilse bile hukuki anlamda tek bir fiil ile birden fazla suçun oluştuğu kabul edilerek TCK.nun 44. maddesindeki fikri içtima hükümlerine göre sadece en ağır cezayı gerektiren hakkı olmayan yere tecavüz suçundan sanığın cezalandırılması gerektiği düşünülmeden, iki ayrı suçun oluştuğu kabul edilip sanık hakkında iki ayrı mahkumiyet hükmü kurularak fazla ceza tayini,

2- Kabul ve uygulamaya göre; hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5841 sayılı Kanunun 1. maddesiyle değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 154/1. maddesi uyarınca sanığın üzerine atılı suçun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun 73. maddesi gereğince şikayete bağlı hale getirilmiş olması ve katılanın soruşturma aşamasında uzlaşmayı kabul ettiğini beyan etmiş olması karşısında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 253 ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma girişiminde bulunulmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,