Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2014/37209 K.2015/19959

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I-Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan, doğrudan tayin edilen adli para cezasının miktarına göre, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca karar kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından sanıklar müdafiilerinin temyiz isteğinin CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),

II-Sanıklar hakkında kredi kartlarını kötüye kullanma ve hırsızlık suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

6545 sayılı Yasa ile TCK.nun 142/1-b maddesi yürürlükten kaldırılmış ise de, anılan suçun 142/2-h maddesinde düzenlenmiş olması ve bu düzenlemenin açıkça sanık aleyhine olması gözönüne alınarak yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçların oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiilerinin, bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak:

5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin uygulamasında, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c madde ve bendinde sayılan sanıkların kendi altsoyu dışındaki kişiler yönünden velayet, vesayet ve kayyımlığa ait haklardan da hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılması gerektiğinin gözetilmemesi,