Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2014/37259 K.2015/19957

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçların oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak:

I- Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın ve mağdurun duruşmada alınan beyanlarında 2013 yılı Kasım ayında zararın giderildiğini beyan etmeleri ve iddianame tarihinin 07.10.2013 olduğu anlaşılması karşısında; mağdurun zararının ne zaman karşılandığı araştırılarak sonucuna göre sanık hakkında TCK.nun 168/1 madde ve fıkrasının uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

II- Temel ceza belirlenirken hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde, aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,

III- 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin uygulamasında, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c madde ve bendinde sayılan sanığın kendi altsoyu dışındaki kişiler yönünden velayet, vesayet ve kayyımlığa ait haklardan da hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılması gerektiğinin gözetilmemesi,