Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2014/37640 K.2016/839

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Ceza Genel Kurulunun 18.2.2014 gün, 2013/8-130 esas 2014/71 karar ve 14.01.2014 gün, 2013/8-222 esas 2014/6 karar sayılı kararları gereğince, katılan hazine vekilinin 5271 sayılı CMK.nun 237/2. maddesi uyarınca davaya katılma hakkı olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın köylünün ortak kullanımında bulunan yaylaya ev inşaatı yapmak suretiyle tecavüzünden dolayı aynı mahkemenin 2011/20 esas, 2011/154 karar sayılı dosyası ile mahkumiyetine karar verildiği ancak, bu dosyanın iddianame tarihinden sonra inşaata herhangi bir ilave yapmadığının keşif ve bilirkişi raporlarından anlaşılması karşısında, mevcut inşaatı kaldırmamasının yeni bir suç oluşturmayacağı cihetle tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre, Cumhuriyet Savcısı ve katılan hazine vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Mahkemece sanığın tecavüzüne son verdiğinin kabul edilmesi karşısında, CMK.nun 223/2-b maddesi gereğince beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,